شنبه ۲۱ فوریهٔ ۲۰۰۹

موسیقی انقلاب - ۱۰

سپیده (ایران، ای سرای امید)

«سپیده» یا همان «ایران ای سرای امید» با صدای محمدرضا شجریان، شعر هوشنگ ابتهاج (سایه)، آهنگ محمدرضا لطفی و اجرای گروه شیدا یکی از دوست‌داشتنی‌ترین و ماندگارترین سرودهای انقلاب است که با توجه به این‌که جمهوری اسلامی هم مشکلی با آن پیدا نکرده در همه این سال‌ها بارها و بارها (به‌خصوص در ایام انتخابات) از رادیو و تلویزیون پخش شده.
جایی خواندم که این اجرا، تنها اجرای این سرود است که در روزهای اوج انقلاب در یک اجتماع کارگری انجام شده و پسر سایه آن را ضبط کرده (که اگر نکرده بود ما هیچ وقت اجرای شجریان را نمی‌شنیدیم). همان‌جا خواندم که شجریان با لطفی حرفش شده بوده و آن اجرا، آخرین اجرای شجریان با گروه شیدا بوده. گروه شیدا بعداً این سرود را با شهرام ناظری جوان هم اجرا کردند که ویدئویش را یک سال و خرده‌ای پیش این‌جا گذاشته بودم (و دیدنش را شدیداً توصیه می‌کنم، اگر ندیده‌اید).

ایران ای سرای امید
بر بامت سپیده دمید
بنگر کزین ره پر خون
خورشیدی خجسته رسید

اگر چه دلها پر خون است
شکوه شادی افزون است
سپیده ما گلگون است، وای گلگون است
که دست دشمن در خون است
ای ایران غمت مرساد
جاویدان شکوه تو باد

راه ما، راه حق، راه بهروزی است
اتحاد، اتحاد، رمز پیروزی است
صلح و آزادی جاودانه در همه جهان خوش باد
یادگار خون عاشقان، ای بهار
ای بهار تازه جاودان در این چمن شکفته باد

مرتبط: مقاله جامعه‌شناسی سیاسی و تاریخی «شیدا» هم خیلی خواندنی است. برای من که کلی نکته تازه داشت.