به بیضایی سیمرغ دادند، ولی برای تدوین

خب. متاسفانه بیضایی برای کارگردانی سیمرغ نگرفت و در عوض سیمرغ بهترین تدوین را بهش دادند. یکی دو جایزه دیگر هم به فیلمش دادند. بهترین چهره‌پردازی و بهترین طراحی صحنه و لباس. و البته خوش‌بختانه لیلا حاتمی (بی‌پولی) سیمرغ گرفت، گرچه در این بخش بنده «میون دو تا دلبر» مونده بودم: ایشان و ترانه علی‌دوستی.

برنده‌های بخش‌های مهم:
موسیقی: کارن همایون‌فر (زادبوم)
نقش اول مرد: شهاب حسینی (سوپر استار)
نقش مکمل زن: مهتاب کرامتی (بیست)
نقش مکمل مرد: علی‌رضا خمسه (بیست)
فیلم‌نامه: فرید مصطفوی و ابوالحسن داوودی (زادبوم)
کارگردان: اصغر فرهادی (درباره الی)
فیلم: تردید (واروژ کریم‌مسیحی)
جایزه ویژه هیأت داوران: عیار ۱۴ (پرویز شهبازی)

در بخش فیلم‌های اول و دوم هم جایزه ویژه هیأت داوران را دادند به مسعود ده‌نمکی (اخراجی‌ها ۲). وقتی اسمش را صدا کرد خیلی‌ها تشویقش کردند. من داشتم حرص می‌خوردم و می‌گفتم باید این مردک را هو کنند، که وقتی آمد روی سن یک عده هوش کردند.

ولی چیزی که دراختتامیه امسال از همه بیشتر به من چسبید آن‌جایی بود که دیپلم افتخار بهترین فیلم‌نامه فیلم‌های اول و دوم را اعلام کردند و هادی مقدم‌دوست و حمید نعمت‌الله آمدند روی سن برای جایزه گرفتن. هادی مقدم‌دوست دوست جمیله (خواهر بزرگ) است و من دست کم هر سال در ایام جشنواره چند باری می‌دیدمش. یکی از دوست‌داشتنی‌ترین‌هاست. و البته یکی از تنبل‌ترین‌ها و خوش‌فکرترین‌ها.